رویای مخملی

کتاب رویای مخملی  نوشته سرکار خانم تینا شعبانی  را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

يك نويسنده وقتي از پنجره به باريدن برف خيره شود، شروع به نوشتن ميكند… كتاب من نياز به مقدمه اي ندارد ،اسم اين داستان گوياي همه چيز هست…. اما در اين حد بگويم كه اين داستان عاشقانه با نام روياي مخملي اولين نوشته من ميباشد كه كلا بر اساس يك روياي شبيه به مخمل به رنگ بنفش نوشته شده پس بدان هر چه كه ميخواني زاییده احساس ،رویا ،و تخیل است…. من تینا هستم نویسنده ای که با نام واقعی خودم در دنیای دیگری همراه رویا هایم
سیر میکنم
روزی روزگاری یکی بود…. ویکی دیگه هم به آن اضافه شد
رویایی که بی‌وقفه در من رخنه کرده بود، گاه‌و‌بی‌گاه در من سرازیر می‌شد
تا آمالِ بیست و چند سال زندگی را بتوانم دقیق ببارم.
باریدم!!!!!
به سفیدی مروارید، به زلالی ابر و به لطافت برف.
من، تمام باریدن‌هایم را دیکته کردم تا رویای مخملی‌ام فرو نپاشد
من فقط « میخواستم مراقب آرامشش
باشم,
‏هیچ کس بدون تو نمرده و‌ هیچ کس بدون تو‌ نمی میره، بذار هرکس درد، تجربه بد، شکست، اون ناکامی مخصوص زندگی خودشو، خودش تجربه کنه و بزرگ شه
بيشتر از هر چيز و هر ادمي خودت رو دوست داشته باش چرا كه تنها زماني ميتوني يه نفرو واقعا دوست داشته باشي كه به خودت حس فوق العاده اي داشته باشي ….
زندگي پر از سورپرايز هاي رنگارنگه …
ممكنه گاهي شيرين
و گاهي تلخ باشه برات
سعي كن از تك تك لحظه هايي كه در مسيرت قرار ميگيرد
استفاده كني
همه چيز رو با چشماي كاملا باز تجربه كن و هرگز پشيمون نشو….
نذار حسرت چيزي تو دلت بمونه مگه چند بار زندگي ميكني،؟؟؟؟
عاشق شو فارغ شو تنها شو
حتي گاهي بي رويا …..
اصلا اشكال نداره
اما يادت باشه زندگي هميشه براي تو يه غافلگيري خاصي داره…..
اگر روزي دوريِ طاقت فرسايي بين شما و يه تكه از قلبتون افتاد به اسمان نگاه كنيد….
مطمئنم اروم ميشيد
اگر تو اين دنيا باشه كه خيالتون راحته اونم زير اين اسمونه ….

پیاده‌روی عمیق و متمرکزی را رقم می‌زنم در پیچ‌‌های این زندگی.
چه رنگ‌‌دانه‌هایی که ذره‌به‌ذره در کالبدم نقاشی شدند و رگ‌و ‌ریشه‌ام را شکل دادند…
چه خنده‌های مرموزی که قهقهه زنان در من مرور شدند و تصویرشان‌را به آسمان فرستادم.
چه بغض‌های سرکشی‌را بی درنگ به چشم‌هایم سنجاق کردم .
و چقدر باریدم به مخملی‌ترین رویای ممکنم.
سراسیمه انبوه‌ِ واژه‌ها را دیکته می‌کنم و تمام احساسم‌را خیالی‌تر از باورهای تیکه‌پاره‌ام ثبت می‌کنم تا شایدهایم، به ته برسند و شاید فریادم شوند….
واژه‌ها واژه‌ها بچکانید مرا…
من براتون لبريزم از روياهاي شيرين
لبريزم از احساساتي پاك
دلم ميخواد هر شب با جمله اي ببرمتون به سرزمين روياهاي مخملي ام ….

دلخوشي ها کم نيست
آدمهاي دورُ برم هم کم نيستند
مي آيند لبخندي روي لبم مينشانند و ميروند ولي دلتنگي عجيبي هميشه و همه جا همراه من است
… … نميدانم اين روزهايت چطور ميگذرد … نميدانم تو هم دلتنگي يا نه
ميدانم که ميخواني و ميدانم که نميداني چقدر اين دلتنگي برايم زجزآور است …
آنها که کمتر مرا ميشناسند هنوز هم ميگويند خوش بحالت
چه روحيه اي داري
کاش بلد بوديم مثل تو ساده بگيريم و بخنديم …
اما آنها که بيشتر ميشناسند ، ميگويند نفسهايت غبار دارد
چشمانت تار است
از کجا بگويم ؟! از آغوشهايي که اندازه ام نميشوند ؟! لبخند هايي که شادم نميکنند ؟! از آدمهايي که نميخواهم بیشتر بشناسمشان…

دوستون دارم
تينا