قرآن و تکامل گونه ها

کتاب قرآن و تکامل گونه ها نوشته سرکار خانم سمیرا بلند قامت را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

یکی از مسائلی که با پیشرفت علم مطرح‌شده نظریه ی جدید تکامل است که شواهد تاریخی آن نیز موجود است. در نظر برخی از افراد این نظریه با عقاید دینی مطرح‌شده در کتب آسمانی مانند قرآن همخوانی ندارد. این مسئله واکنش هایی را در پی داشته است که با تردید در نظریه ی تکامل یا عقاید دینی مربوط به خلقت همراه بوده است. ازاین‌رو بنده که دکتری علوم جانوری دارم بر خود لازم دانستم به تشریح آیاتی از قرآن که به نظر بنده به تکامل گونه ها اشاره دارند، بپردازم. در این کتاب ترجمه ی آیات از سایت دانشنامه اسلامی و بر اساس ترجمه ی انصاریان است. همچنین، جستجوی کلمات به‌صورت اینترنتی در سایت پارس قرآن انجام شد. در پایان، امیدوارم تعجیل در تفسیر قرآن نکنیم و به این آیه ی قرآن عمل کنیم که می‌فرماید: فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا (آیه 114 سوره طه).
تعریف موجود زنده و گونه¬ی زیستی
اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿۲﴾ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿۳﴾
خدای بی‌نیاز [همه موجودات هستی که نیازمند و عین فقرند برای رفع نیازشان روی به او کنند و از حضرتش گدایی نمایند]. (2). نزاده، و زاییده نشده است (سوره ی اخلاص، آیه ی 3) (3).
در این آیه، خدا وجه تمایزش را از موجودات زنده به‌طور دقیق مشخص می کند: نزاده، و زاییده نشده است. همان طور که در تعریف یک موجود زنده آمده است: از موجود مشابه خود به وجود آمده و قادر به ایجاد موجود مشابه خود است و دارای فعالیت متابولیک و رشد است. بی نیاز بودن خدا شامل بی نیازی از فعالیت زیستی (متابولیک و رشد) نیز می شود. از طرفی، یک ‌گونه‌ی زیستی این طور تعریف میشود که مجموعه ای از جمعیت-هایی باقابلیت هم آوری بوده که از سایر جمعیتها جدایی تولیدمثلی دارند. احتمالاً علّت اوّل آوردن و تأکیدِ خدا بر واژه ی «نزاییدن» بجای اکتفا کردنِ تنها به واژه ی «زاییده نشدن»، متمایز کردن خدا از موجوداتی است که خود نتیجه ی تولیدمثل (زاییده شدن) هستند، امّا قادر به تولیدمثل (زاییدن) نمی باشند (نازا هستند) مانند اغلب دور‌گ-های بین‌گونه‌ای.
شواهد تغییرات گونه¬ها
أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿۱۹﴾ قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲۰﴾
آیا ندانسته اند که چگونه خدا مخلوقات را می آفریند سپس آنان را [پس از مرگشان] بازخواهد گرداند، یقیناً این [کار] بر خدا آسان است (19). بگو: در زمین بگردید پس با تأمل بنگرید که چگونه مخلوقات را آفرید، سپس خدا جهان آخرت را ایجاد می کند؛ زیرا خدا بر هر کاری تواناست (سوره ی عنکبوت، آیه ی 20)
این آیات ما را به مطالعه طبیعت و مقایسه ی زیستی مناطق جغرافیایی مختلف برای درک چگونگی پیدایش گونه-ها دعوت می کند. «سِیروا فی‌الارض» به معنای سیروسیاحت و مشاهده ی مناطق مختلف روی زمین است؛ بنابراین برای درک چگونگی پیدایش و تکامل گونه ها، لازم است مناطق مختلف موردبررسی قرار گیرد. بررسی سنگواره ها شواهدی را در مورد وجود گونه ها در گذشته و تغییرات آنها در طی زمان فراهم می کند. همچنین می‌توان پراکندگی گونه ها و تفاوت های ریختی و رفتاری قابل‌مشاهده در بین جمعیت های یک‌گونه، زیرگونه ها (نژادهای جغرافیایی) و گونه.